Factory wydało 14 listopada 2026 roku wersję v1.12.0 swojego CLI i aplikacji desktopowej, wprowadzając cztery ulepszenia oraz jedenaście poprawek błędów. Najważniejszą zmianą jest dodanie nazw narzędzi z przestrzenią nazw, co pozwala na natychmiastowe rozpoznanie źródła wywołania, czy to Droid, connectora, czy narzędzia MCP.
Kluczowe zmiany w pigułce
- Narzędzia z przestrzenią nazw – logi pokazują teraz namespace i capability dla wywołań Droid, connectorów i MCP.
- Zmiana poziomów ryzyka – standardowy push i pull request to teraz średnie ryzyko, force push pozostaje wysokim ryzykiem.
- Audyt kluczy serwisowych – cofnięcie klucza konta serwisowego zapisuje teraz wpis audytowy dla organizacji.
- Sesje automatyzacji na pasku bocznym – sesje automatyzacyjne są domyślnie ukryte, dopóki nie włączysz odpowiedniego filtra.
Przestrzenie nazw – koniec z zagadkami w logach
Praca z asystentem AI podczas dłuższych sesji może być chaotyczna. W transkrypcie pojawiają się wywołania z różnych źródeł – wbudowane akcje Droid, zewnętrzne connectory i narzędzia MCP. Często ich nazwy się pokrywają lub są nieczytelne.
W wersji v1.12.0 każdy wiersz narzędzia wyświetla teraz swoją przestrzeń nazw i konkretną zdolność. Dzięki temu od razu widzisz, czy dane wywołanie to wbudowana komenda Droid, czy zapytanie do zewnętrznego API przez connector. Debugowanie sesji staje się prostsze – mniej zgadywania, więcej konkretów.
Zmiana ta dotyczy zarówno CLI, jak i aplikacji desktopowej. Jeśli pracujesz z wieloma connectorami jednocześnie, docenisz to podczas dłuższych zadań.
Ryzyko pusha – zdrowy rozsądek w ocenie operacji
Dotychczasowa klasyfikacja poziomów ryzyka dla operacji Git była uproszczona. Teraz Factory rozdziela zwykłe operacje od tych potencjalnie destrukcyjnych. Standardowy push czy pull request to średnie ryzyko, co oznacza, że wymaga uwagi, ale nie blokuje pracy.
Force push pozostaje w kategorii wysokiego ryzyka. Nadpisanie historii zdalnego repozytorium to operacja, która może wprowadzić problemy dla całego zespołu. Ta zmiana lepiej odzwierciedla rzeczywistość: nie każda operacja na repozytorium niesie takie samo zagrożenie.
Audyt i bezpieczeństwo – ślad po kluczach serwisowych
Dla zespołów korzystających z kont serwisowych do automatyzacji, v1.12.0 wprowadza istotną zmianę w zakresie audytu. Cofnięcie klucza konta serwisowego zostawia teraz wpis w dzienniku organizacji.
Administratorzy zyskują pełny obraz cyklu życia poświadczeń. W przypadku incydentu bezpieczeństwa można szybko sprawdzić, kiedy konkretne klucze zostały unieważnione i przez kogo. To drobna zmiana w interfejsie, ale znaczne ułatwienie dla osób odpowiedzialnych za kontrolę dostępu.
Poprawki, które robią różnicę
Oprócz głównych nowości, v1.12.0 eliminuje kilka irytujących błędów. Przełączanie kont nie zapisuje już ustawień organizacji jednego konta pod drugim, co mogło wprowadzać zamieszanie w konfiguracji. Nowe sesje po przełączeniu konta automatycznie działają na właściwym koncie.
Zmiana rozmiaru terminala nie powoduje już czyszczenia ekranu podczas przerysowywania transkryptu. Przy częstym przeskakiwaniu między oknami to zauważalna poprawa. Sesje zapisane jako ID wysyłają teraz wcześniejszą konwersację razem z pierwszym żądaniem przy wznowieniu, a boczne menu sesji domyślnie ukrywa sesje automatyzacyjne.
Connector, który nie może się załadować, pokazuje teraz przycisk ponowienia próby zamiast komunikatu o braku dostępnych. Poprawiono także flow logowania przy autoryzacji MCP inicjowanej z innego komputera.
Mała wersja, konkretny zakres
Wersja v1.12.0 ma jasno określony zakres – nie ma tu benchmarków wydajności ani zmian w modelach AI. To aktualizacja skupiona na czytelności logów, poprawie klasyfikacji ryzyka operacji Git i stabilności sesji.
Wersja szybko doczekała się następcy (v1.13.0 wyszło już 17 listopada), co potwierdza tempo rozwoju Factory – narzędzie ewoluuje praktycznie z dnia na dzień. Jeśli korzystasz z Droid na co dzień, te zmiany będą odczuwalne, zwłaszcza przy pracy z wieloma connectorami i dłuższych sesjach debugowania.


Dodaj komentarz