Cursor wprowadził w czerwcu 2026 roku znaczącą aktualizację swojego Cursor SDK, ogłoszoną w changelogu z 4 czerwca 2026. Nowa wersja dodaje trzy istotne funkcje dla zespołów pracujących z agentami poza IDE: możliwość definiowania własnych narzędzi w kodzie, konfigurowalny system automatycznego przeglądu dla wywołań lokalnych oraz wsparcie dla zagnieżdżonych podagentów. Te zmiany sprawiają, że Cursor SDK staje się istotnym narzędziem w automatyzacji CI/CD oraz w środowiskach produkcyjnych. Aktualizacja obejmuje zarówno TypeScript, jak i Pythona, a także wprowadza elastyczne opcje przechowywania metadanych agentów.
Co nowego w pigułce
- Własne narzędzia można teraz przekazywać jako definicje funkcji przez
local.customTools, zamiast stawiać osobny serwer MCP. - Auto-review przekierowuje lokalne wywołania narzędzi przez klasyfikator, który decyduje o automatycznym wykonaniu lub wstrzymaniu do recenzji.
- Zagnieżdżeni podagenci tworzą drzewa delegowanej pracy – recenzent może uruchomić pisarza testów, który uruchomi kolejnego agenta.
- Opcje storage obejmują SQLite, JSONL oraz własne implementacje
LocalAgentStore(Redis, Postgres, w pamięci). - TypeScript i Python – Cursor SDK działa w skryptach, pipeline'ach CI, backendach i botach.
Własne narzędzia bez dodatkowej infrastruktury
Do tej pory, aby dać agentowi dostęp do własnej funkcji, konieczne było uruchomienie serwera MCP. Aktualizacja to zmienia. Teraz wystarczy przekazać definicje funkcji przez local.customTools przy Agent.create() lub per wywołanie send().
Cursor udostępnia te narzędzia przez wbudowany serwer MCP o nazwie custom-user-tools. Dzięki temu wykonanie podlega tej samej ścieżce uprawnień, co inne narzędzia MCP, eliminując potrzebę budowania osobnej warstwy integracyjnej. Narzędzia zdefiniowane raz są widoczne dla wszystkich podagentów rodzica. Definiujesz funkcję dla głównego agenta, a każdy podagent w drzewie może z niej korzystać bez dodatkowej konfiguracji.
To znaczne ułatwienie dla zespołów web dev i DevOps. Przykładowo, w pipeline CI, gdzie agent potrzebuje dostępu do wewnętrznego API, systemu deploymentu lub narzędzia do migracji bazy danych, wystarczy zdefiniować funkcję raz i przekazać ją agentowi.
Auto-review – kontrolowane zaufanie w trybie bezgłowym
Gdy agenci Cursor SDK działają w trybie bezgłowym, normalnie wykonują wywołania narzędzi bez pytania o zgodę. Choć jest to wygodne, może być ryzykowne, zwłaszcza w środowiskach produkcyjnych.
Flaga local.autoReview zmienia tę dynamikę. Zamiast bezwarunkowo ufać każdemu wywołaniu, Cursor przepuszcza je przez system recenzji. Klasyfikator decyduje, które wywołania są bezpieczne i mogą przejść automatycznie, a które wymagają zatrzymania i wglądu człowieka.
Zachowanie klasyfikatora można dostosować instrukcjami w języku naturalnym w pliku permissions.json. Dwa kluczowe pola to autoRun.allow_instructions oraz autoRun.block_instructions. Można opisać, jakie operacje agent może wykonywać bez pytania, a które zawsze powinny trafić do recenzji.
Dla zespołów CI/CD to bardzo praktyczne rozwiązanie. Agent zyskuje autonomię tam, gdzie jest to bezpieczne, ale w przypadku wrażliwych operacji, takich jak zmiany w produkcji czy operacje na bazie danych, system wstrzymuje akcję i czeka na decyzję.
Zagnieżdżeni podagenci – drzewa zamiast list
Do tej pory podagenci działali w sposób płaski – agent główny delegował zadania, ale same podagenty nie mogły delegować dalej. Teraz struktura może być bardziej złożona. Podagent może uruchomić własnego podagenta, a ten kolejnego.
Cursor dokumentuje limity zagnieżdżeń, ale sama możliwość otwiera nowe wzorce. Recenzent kodu może delegować zadania do pisarza testów, który uruchamia agenta do generowania mocków, a ten z kolei do formatowania. Każdy poziom działa w swoim kontekście, ale dziedziczy dostęp do narzędzi rodzica.
W praktyce to idealnie pasuje do skomplikowanych workflow: generowanie dokumentacji, wieloetapowe przeglądy kodu czy zadania operacyjne, gdzie każdy krok wymaga innego zestawu umiejętności.
Gdzie to wszystko przechowywać
Cursor SDK oferuje teraz trzy opcje dla przechowywania metadanych agentów. SqliteLocalAgentStore zapisuje dane w SQLite w katalogu roboczym, co jest dobre dla lokalnych środowisk deweloperskich. JsonlLocalAgentStore tworzy przenośne pliki JSON (newline-delimited) w wybranym katalogu, co jest idealne do ephemeralnych jobów CI, gdzie nie ma potrzeby korzystania z bazy danych.
Istnieje również LocalAgentStore jako interfejs, który można zaimplementować samodzielnie. Można użyć Redis, Postgres lub przechowywania w pamięci – wszystko, co pasuje do danej architektury.
Co dalej z Cursor SDK
Cursor SDK weszło do publicznej bety pod koniec kwietnia 2026, a już w maju pojawiło się wsparcie dla Pythona. Czerwcowa aktualizacja to kolejny krok w kierunku, który Cursor określa jako "agentami jako systemem" – autonomicznymi jednostkami, które budują i dostarczają oprogramowanie bez ciągłej interwencji człowieka.
Dla zespołów AI, web dev i DevOps oznacza to mniej pracy związanej z integracją, większą kontrolę nad tym, co agenci robią w tle, oraz możliwość budowania wieloetapowych workflow, które wcześniej wymagały znacznej ręcznej orkiestracji. Cursor SDK działa w skryptach, pipeline'ach, backendach i botach – nie tylko w IDE.
Dodaj komentarz