Zed wydał wersję 1.10.0 8 lipca 2026 roku, a główną nowością jest dodanie llama.cpp jako oficjalnego dostawcy modeli językowych. Dzięki temu funkcje AI w edytorze, takie jak agent i asystent inline, mogą teraz działać na modelach lokalnych, eliminując potrzebę łączenia się z zewnętrznymi API. Aktualizacja zmienia także sposób zarządzania konfiguracją, przenosząc dostawców LLM, zewnętrznych agentów i serwery MCP bezpośrednio do edytora ustawień.
Kluczowe fakty
- llama.cpp stał się oficjalnym dostawcą modeli językowych, co umożliwia lokalną inferencję w agencie i asystencie inline.
- Formatowanie przy zapisie zostało domyślnie wyłączone, co daje użytkownikowi możliwość wyboru automatycznej korekty kodu.
- Nowe ustawienie
git.inline_blame.locationpozwala na wyświetlanie informacji o autorze kodu w pasku statusu zamiast bezpośrednio w edytorze. - Konsolidacja ustawień AI – dostawcy LLM, zewnętrzni agenci i serwery MCP zostały przeniesione do głównego edytora konfiguracji.
Lokalne modele bez chmury
Integracja llama.cpp to krok, na który wielu użytkowników Zed czekało od dawna. Do tej pory lokalne modele wymagały konfiguracji przez niestandardowe endpointy, co było obejściem, a nie rozwiązaniem pierwszoklasowym. Teraz wystarczy wskazać instancję llama.cpp w ustawieniach, a Zed automatycznie wykryje dostępne modele i udostępni je w panelu agenta.
To istotna zmiana dla zespołów, które z powodów regulacyjnych lub bezpieczeństwa nie mogą wysyłać kodu na zewnętrzne serwery. Dokumentacja Zed potwierdza, że użytkownicy mogą konfigurować nie tylko endpoint, ale także długość kontekstu i klucze API dla serwerów zdalnych, co zapewnia dużą elastyczność.
Społeczność już dyskutuje o rozszerzeniu tej funkcjonalności. Na GitHubie pojawił się wątek z propozycją wsparcia dla wielu instancji llama.cpp jednocześnie, co pozwoliłoby na korzystanie z jednej maszyny z dużą ilością VRAM do ciężkich modeli, a z innej – lżejszej – do szybkich zadań pomocniczych.
Konfiguracja AI w jednym miejscu
Kolejna zmiana, która ucieszy osoby zarządzające środowiskami deweloperskimi, to konsolidacja ustawień. Dostawcy LLM, zewnętrzni agenci i konfiguracja serwerów MCP zostały przeniesione do głównego edytora ustawień. Użytkownicy nie muszą już przeszukiwać osobnych plików ani pamiętać, gdzie co się konfiguruje – wszystko jest w jednym miejscu, razem z innymi opcjami edytora.
To może wydawać się drobiazgiem, ale w praktyce oszczędza sporo frustracji. Kiedy dołączasz do nowego projektu i musisz szybko skonfigurować środowisko, scentralizowane ustawienia robią różnicę między "działam od razu" a "gdzie ja to ustawiałem ostatnim razem".
Formatowanie na własnych zasadach
Zed 1.10.0 domyślnie wyłącza formatowanie przy zapisie. Wyjątkiem są języki z oficjalnymi formaterami, takimi jak Prettier dla JS/TS, gofmt dla Go i podobne, gdzie automatyczne formatowanie nadal działa. Dla wszystkich innych języków trzeba teraz jawnie włączyć editor.format_on_save: true.
To przemyślana decyzja. W repozytoriach mieszanych, gdzie różne pliki formatują się różnymi narzędziami, automatyczne formatowanie może wprowadzać zamieszanie. Zed daje użytkownikom pełną kontrolę – chcąc formatować, można to włączyć. Jeśli nie, edytor nie zmienia kodu bez pytania.
Git bez zagracania ekranu
Nowe ustawienie git.inline_blame.location rozwiązuje problem z zajmowaniem przestrzeni w edytorze. Zamiast wyświetlać informacje o autorze bezpośrednio w kodzie, co może zaburzać wizualną strukturę pliku, można je przenieść do paska statusu. Podczas przeglądania kodu czy debugowania to naprawdę wygodne – widzisz, kto ostatnio zmieniał linię, ale nie tracisz kontekstu edytowanego kodu.
Wydanie zawiera również wiele poprawek – od wycieku deskryptorów plików na Linuksie, przez usprawnienia w trybie Helix, po lepsze podświetlanie składni dla Go i Pythona. Zed wyraźnie nie zwalnia tempa, a dziesiąta wersja w tym roku pokazuje, że edytor rozwija się w przemyślanym kierunku.
Dodaj komentarz