14 lipca 2026 roku ukazała się wersja Qwen-Code v0.19.10, która wprowadza obsługę wielu przestrzeni roboczych oraz nową powłokę webową. W tym wydaniu zespół zrealizował ponad 160 pull requestów od 11 lipca. Nie wprowadzono nowego modelu AI, lecz zaktualizowano infrastrukturę, co przekształca Qwen-Code z narzędzia do jednego repozytorium w środowisko obsługujące wiele projektów jednocześnie.
Kluczowe zmiany w skrócie
- Pełna obsługa wielu przestrzeni roboczych — sesje, demony i widoki mogą działać na osobnych projektach bez restartów
- Nowy panel artefaktów w Web Shellu umożliwia przeglądanie wygenerowanych wyników
- Odporność sesji na przerwane strumienie, wygasłe tokeny OAuth i restart demona
- Lepsza widoczność podprocesów — podgląd komend, ścieżki transkryptów i chronologiczny zapis aktywności
- Schowki promptów przypisane do projektu oraz czytelniejsza prezentacja gałęzi Git w CLI
Przestrzenie robocze jako fundament
Największą zmianą w v0.19.10 jest architektura wielu przestrzeni roboczych. Dotychczas praca z kilkoma repozytoriami wymagała restartów demona lub skomplikowanej konfiguracji. Teraz punkty końcowe ACP mogą otwierać sesje ograniczone do konkretnego projektu. Pracownicy demona są grupowani i przypisywani do wybranych przestrzeni. Interfejs z podziałem widoku obsługuje karty przypisane do różnych workspace'ów, oznaczone kolorami. Rejestracja przestrzeni odbywa się w czasie rzeczywistym i jest zachowywana po restarcie demona. Można również usuwać workspace'y bez wyłączania serwera.
Dla zespołów developerskich oznacza to lepszy podział między projektami. Jeden proces Qwen-Code może zarządzać kilkoma repozytoriami, usługami czy zdalnymi katalogami, a polecenia trafiają do właściwego projektu. Nie ma potrzeby martwić się, czy demon działa w niewłaściwym kontekście.
W dokumentacji dodano mechanizmy zaufanych przestrzeni, endpointy z kwalifikacją workspace'ów oraz katalogi tylko do odczytu dla niezaufanych środowisk.
Web Shell z nowym panelem artefaktów
Drugą istotną zmianą jest przeprojektowanie powłoki webowej. Nowy panel przeglądu artefaktów to osobna przestrzeń do inspekcji wygenerowanych plików i modyfikacji. Dla osób pracujących w nurcie vibe coding to znaczne ułatwienie, ponieważ nie trzeba przeszukiwać historii konwersacji ani drzewa plików, aby zobaczyć, co agent stworzył.
Interfejs został zmodernizowany — odświeżono panel boczny i ustawienia, dodano możliwość edycji konfiguracji modeli z poziomu UI. Przełącznik modeli pokazuje teraz czytelniejsze metadane i umożliwia szybszą zmianę aktywnego dostawcy. Całość oparto na bibliotece komponentów shadcn, a diagramy Mermaid zyskały kontrolki powiększania, przesuwania i przeciągania.
Sesje, które nie giną
Wersja 0.19.10 poprawia odporność na typowe awarie. Przerwane strumienie modelu nie przerywają już całej sesji. Wycieki tur protokołu są obsługiwane poprawnie, a wygasłe sesje OAuth nie wymagają ręcznego odtwarzania kontekstu.
Szczególnie przydatna jest lepsza obsługa restartów demona. Przy długich zadaniach kodowania przerwane połączenie czy restart procesu w tle zmuszały do ręcznego odbudowywania kontekstu. Teraz sesje odzyskują stan automatycznie po takich zdarzeniach.
Co widać w podprocesach
Obserwowalność agentów pomocniczych wzbogacono o nowe funkcje. Podgląd komend na żywo pokazuje, czym zajmuje się dany podproces. Ścieżki do transkryptów ułatwiają odnalezienie pełnego zapisu interakcji, a chronologiczna oś czasu układa aktywność w czytelną sekwencję.
Te zmiany są przydatne przy debugowaniu złożonych zadań, gdzie kilka podprocesów działa równolegle. Zamiast zgadywać, który agent co robi i dlaczego, można prześledzić polecenia, czas wykonania i wybór modelu.
Drobniejsze, ale praktyczne
CLI zyskało schowki promptów działających w kontekście projektu. Jeśli pracujesz nad kilkoma repozytoriami z różnymi konwencjami czy niedokończonymi zadaniami, każde ma teraz własny zestaw zapisanych instrukcji. Gałęzie Git są czytelniej wyświetlane, a timeouty poleceń powłoki można konfigurować.
SDK i integracje z demonem zyskały drobnoziarnistą kontrolę nad modelami, poziomem wysiłku, kontekstem i opcjami transportu. Dla zespołów DevOps oznacza to możliwość dostosowania zachowania agenta do konkretnego zadania, zamiast polegania na jednej globalnej konfiguracji.
Dlaczego to wydanie jest istotne
Qwen-Code v0.19.10 odpowiada na realny problem: im więcej projektów, pracowników i podprocesów, tym trudniej ogarnąć, co się dzieje. Rozdzielenie przestrzeni roboczych, trwałe rejestracje, widoczność stanu agentów i odporność na awarie to zmiany, które pokazują kierunek rozwoju. Qwen-Code przestaje być tylko chatbotem w terminalu, a staje się trwałym środowiskiem developerskim dla wielu projektów jednocześnie.