OpenCode otrzymał 14 czerwca 2026 roku aktualizację do wersji 1.17.7, która koncentruje się na poprawie działania wtyczek oraz integracji MCP w złożonych konfiguracjach. Nowe funkcje dotyczą głównie sytuacji, w których użytkownicy pracują z wieloma serwerami, przestrzeniami roboczymi i sesjami pulpitu, co wcześniej często prowadziło do chaosu.
Co się zmieniło – kluczowe fakty
- Żądania klienta wtyczek nie zakładają już domyślnego portu lokalnego, lecz ponownie wykorzystują aktywny serwer, co eliminuje błędne trasowanie przy wielu instancjach.
- Zmienne środowiskowe powłoki dostarczane przez wtyczki działają teraz również w sesjach PTY, co oznacza, że terminale interaktywne widzą to samo środowisko co inne wywołania shella.
- Serwery MCP mogą teraz otrzymywać bieżącą przestrzeń roboczą jako katalog główny klienta, co pozwala im lepiej rozumieć obsługiwany projekt.
- Trasowanie sesji pulpitu zostało doprecyzowane, aby nowa sesja pozostawała w zakresie właściwego serwera roboczego, zamiast wyciekać do globalnie wybranego.
Serwery MCP wreszcie wiedzą, gdzie są
Jedną z bardziej zauważalnych zmian jest przekazywanie ścieżki przestrzeni roboczej jako katalogu głównego klienta MCP. Wcześniej serwer MCP działał bez pełnej świadomości, w jakim projekcie był uruchomiony. Teraz, gdy otrzymuje informację o katalogu roboczym, może rozwiązywać ścieżki względem aktywnego repozytorium.
To ma znaczenie przy generowaniu kodu, inspekcji repozytoriów czy lokalnej automatyzacji opartej na narzędziach MCP. Serwer, który zna kontekst projektu, nie musi zgadywać ani polegać na sztywno zakodowanych ścieżkach. Dla programistów webowych i DevOps oznacza to mniej ręcznej konfiguracji i mniej błędów wynikających z nieprawidłowego mapowania plików.
Dokumentacja OpenCode wcześniej sugerowała, że serwery MCP będą działać z konfiguracją relatywną do przestrzeni roboczej, ale dopiero ta aktualizacja wprowadza ten kontekst w praktyce.
PTY i wtyczki – zmienne środowiskowe bez luk
Kolejna istotna poprawka dotyczy propagacji zmiennych środowiskowych w sesjach PTY. Gdy wtyczka dodaje własne zmienne do powłoki, muszą być one widoczne nie tylko w standardowych wywołaniach narzędzi shella, ale także w terminalach interaktywnych.
Bez tej zmiany agent lub wtyczka uruchamiająca test runner, menedżera pakietów czy inny proces w terminalu interaktywnym mogłyby działać w niekompletnym środowisku. Aktualizacja sprawia, że terminale PTY dziedziczą te same zmienne, co oznacza, że npm test uruchamia się z właściwymi tokenami, a pytest widzi oczekiwane ścieżki.
To oszczędza czas na debugowanie sytuacji, w których skrypt działa poprawnie w narzędziu shella, ale identyczne polecenie w terminalu interaktywnym kończy się błędem.
Sesje pulpitu już nie gubią kontekstu
Trzecia zmiana, na którą warto zwrócić uwagę, to poprawa trasowania sesji w interfejsie pulpitu. Gdy użytkownik tworzy nową sesję przez /new-session, OpenCode teraz zapewnia, że pozostaje ona przypięta do serwera roboczego (draft server), a nie do globalnie wybranego.
Oznacza to, że jeśli pracujesz nad dwoma projektami jednocześnie, każdy w osobnym kontekście AI, sesje nie będą sobie wzajemnie podmieniać stanu ani promptów. To detal architektoniczny, ale przy codziennej pracy z wieloma repozytoriami robi zauważalną różnicę.
Wydanie wprowadza również zmiany w zachowaniu narzędzia ACP shell – informacje o poleceniu i katalogu roboczym pojawiają się od samego początku wywołania, co ułatwia śledzenie logów i diagnozowanie problemów.
Mniej założeń, więcej przewidywalności
Aktualizacja 1.17.7 nie wprowadza spektakularnych funkcji, ale porządkuje kilka kluczowych punktów. System wtyczek OpenCode – zarówno tych projektowych, jak i globalnych – zyskuje na niezawodności przy wielu równoległych stosach. Serwery MCP stają się świadome kontekstu, a sesje pulpitu pozostają przypisane do swoich serwerów. Dla użytkowników OpenCode pracujących nad poważnymi projektami webowymi czy DevOps, te poprawki realnie redukują tarcie w codziennej pracy.
