Tag: OpenCode

  • OpenCode z lepszą integracją MCP i nowymi endpointami API

    OpenCode z lepszą integracją MCP i nowymi endpointami API

    OpenCode wprowadził aktualizację, która poprawia integrację z protokołem MCP oraz dodaje nowe endpointy API. Użytkownicy zyskają stabilniejsze połączenia, lepszą widoczność logów oraz nowe endpointy API v2 do zarządzania sesjami. Zmiany te są istotne, ponieważ dotyczą kluczowych elementów integracji, z których korzysta coraz więcej zespołów programistycznych.

    Co nowego w skrócie

    • MCP zyskuje obsługę ścieżek względem przestrzeni roboczej oraz lepszy podgląd logów serwera
    • Nowe endpointy API v2 umożliwiają zarządzanie sesjami bez zbędnych obejść
    • Naprawiono błędy w schematach narzędzi Gemini, filtrowaniu treści oraz obsłudze dużych repozytoriów Git
    • Ulepszono autoryzację — przepływy OAuth działają stabilniej, także przy równoległych żądaniach

    MCP: stabilność i wygoda na pierwszym planie

    Model Context Protocol stał się w OpenCode kluczowym narzędziem do integracji z zewnętrznymi systemami. Dzięki niemu asystent AI może korzystać z serwerów MCP — zarówno lokalnych, jak i zdalnych — bez modyfikacji kodu edytora. Wystarczy dodać wpis w konfiguracji pod kluczem mcp, aby narzędzia były dostępne dla modelu.

    Wcześniej występowały problemy z połączeniami podczas dłuższych sesji. Serwery SSE mogły wpadać w pętle reconnectów, a starsze wersje SDK nie działały poprawnie. Aktualizacja z 28 i 30 lipca rozwiązała te problemy, przywracając kompatybilność z legacy SDK oraz eliminując niepotrzebne zapętlenia połączeń.

    Dodatkowo, wprowadzono obsługę ścieżek względem przestrzeni roboczej. To zmiana, która ułatwia pracę, ponieważ konfiguracja MCP nie jest już sztywno związana z absolutnymi lokalizacjami, co jest szczególnie przydatne w projektach klonowanych na różne maszyny.

    API v2 i autoryzacja: koniec z ręcznym odświeżaniem

    API v2 i autoryzacja: koniec z ręcznym odświeżaniem

    Nowe endpointy do zarządzania sesjami to długo oczekiwana funkcjonalność dla osób tworzących własne integracje. API v2 umożliwia programowe zarządzanie sesjami — od ich tworzenia po zamykanie — bez potrzeby korzystania z dodatkowych skryptów.

    Autoryzacja również została ulepszona. OpenCode wspierał OAuth dla serwerów MCP, ale teraz przepływ działa bardziej płynnie. Sesje OAuth, które wygasły, są automatycznie odnawiane, nawet przy równoległych żądaniach. Dodatkowo, polecenie opencode mcp auth <nazwa-serwera> zyskało możliwość konfiguracji portów callback, co ułatwia pracę w środowiskach z restrykcyjnymi firewallami.

    Dla zespołów korzystających z organizacyjnych konfiguracji zdalnych to istotna zmiana — serwery można aktywować przez enabled: true bez konieczności edytowania plików lokalnie.

    Poprawki, które bolą mniej

    Poprawki, które bolą mniej

    W tej aktualizacji wprowadzono także kilka poprawek, które eliminują frustrujące problemy. Gemini przestało otrzymywać przestarzałe domyślne wartości samplingu, co rozwiązało problemy ze schematami narzędzi. Modele z filtrowaniem treści, które wcześniej mogły przerywać odpowiedzi, teraz działają przewidywalnie.

    Dodatkowo, zoptymalizowano obsługę dużych repozytoriów Git. Cache gałęzi nie psuje się już przy odświeżaniu pojedynczej referencji, co przyspiesza przełączanie kontekstu w monorepozytoriach.

    Co to znaczy dla codziennej pracy

    OpenCode wyraźnie stawia na ekosystem, a nie na monolit. MCP przestało być jedynie ciekawostką — staje się domyślnym kanałem do łączenia z zewnętrznymi narzędziami. Użytkownicy OpenCode powinni sprawdzić, czy ich serwery MCP wymagają aktualizacji konfiguracji, szczególnie jeśli korzystają z OAuth lub pracują z dużymi repozytoriami.

    Zmiany w API v2 sugerują, że w przyszłości pojawią się kolejne ułatwienia dla osób automatyzujących pracę z asystentem, co może wpłynąć na sposób, w jaki zespoły integrują AI w swoje procesy CI/CD.

    Źródła

  • OpenCode z lepszą integracją MCP – ścieżki względne i nowe API v2

    OpenCode z lepszą integracją MCP – ścieżki względne i nowe API v2

    Najnowsza aktualizacja OpenCode wprowadza istotne ulepszenia w integracji z serwerami MCP, rozszerza API v2 o nowe końcówki do zarządzania sesjami oraz optymalizuje obsługę obiektów Git w dużych repozytoriach. Choć na pierwszy rzut oka zmiany mogą wydawać się technicznymi porządkami, w praktyce znacząco wpływają na codzienną pracę z narzędziem.

    Kluczowe zmiany w skrócie

    • Wsparcie dla ścieżek względnych w konfiguracji MCP – katalog roboczy podąża za workspace, eliminując potrzebę stosowania sztywnych ścieżek bezwzględnych
    • Nowe końcówki API v2 do zarządzania sesjami, co ułatwia kontrolę nad aktywnymi połączeniami
    • Optymalizacja Git dla dużych repozytoriów – szybsze operacje na rozbudowanych historiach commitów
    • Poprawki błędów w schematach narzędzi Gemini, widoczności filtrowanych odpowiedzi oraz niezawodności uwierzytelniania
    • Lepsze logowanie MCP – błędy z połączeń SSE nie prowadzą już do pętli reconnectu, a logi serwerów są bardziej przejrzyste

    Ścieżki względne w MCP – koniec z absolutnymi zależnościami

    Dotychczas konfiguracja lokalnych serwerów MCP w OpenCode wymagała podawania bezwzględnych ścieżek do katalogu roboczego. Oznaczało to, że przeniesienie projektu między maszynami lub współpraca w zespole z różnymi strukturami folderów wiązała się z koniecznością ręcznego poprawiania konfiguracji.

    Teraz opcja cwd akceptuje ścieżki względne, które są rozwiązywane względem głównego katalogu workspace. Dla zespołów pracujących w monorepo to duża oszczędność czasu – serwer MCP skonfigurowany raz działa identycznie w każdym środowisku, niezależnie od lokalizacji projektu na dysku. Wystarczy umieścić konfigurację w repozytorium, a po klonowaniu wszystko działa od razu.

    Co ważne, zmiana dotyczy nie tylko nowych instalacji. OpenCode zachowuje również kompatybilność ze starszymi klientami SDK MCP, co umożliwia zespołom na różnych wersjach narzędzia współpracę bez konfliktów.

    API v2 i zarządzanie sesjami

    Rozszerzenie API v2 o końcówki sesji to odpowiedź na bardziej zaawansowane scenariusze, w których OpenCode działa jako usługa w tle, a nie tylko jako interaktywne narzędzie CLI. Nowe endpointy umożliwiają programowe tworzenie, odpytywanie i zamykanie sesji, co otwiera możliwości budowania własnych integracji oraz dashboardów monitorujących pracę agentów.

    Dla zespołów DevOps oznacza to możliwość tworzenia dedykowanych sesji na żądanie – na przykład w kontekście CI/CD, gdzie agent analizuje różnice przed scaleniem i raportuje potencjalne problemy. Sesje można teraz kontrolować przez API, co eliminuje potrzebę ingerencji w procesy systemowe.

    Jednocześnie poprawiono kilka uciążliwych błędów – uwierzytelnianie OAuth dla serwerów MCP przestało gubić stan przy odświeżaniu tokenów, a odpowiedzi filtrowane przez content safety Gemini nie znikają już bez śladu. Wcześniej użytkownik otrzymywał pusty ekran, teraz OpenCode informuje, że odpowiedź została zablokowana.

    Git i duże repozytoria

    Optymalizacja obsługi obiektów Git to zmiana, która z pewnością ucieszy osoby pracujące z rozbudowanymi historiami. OpenCode poprawił sposób cache'owania branchy, eliminując sytuacje, w których odświeżenie jednej referencji przypadkowo przesuwało checkout innego brancha. Choć może to brzmieć skomplikowanie, w repozytoriach z tysiącami commitów i wieloma równoległymi gałęziami przekłada się to na zauważalnie szybsze przełączanie kontekstu.

    Dodatkowo poprawiono indeksowanie wyników grep – ścieżki symlinków są teraz poprawnie zachowywane, co ma znaczenie w projektach korzystających z linków symbolicznych do współdzielonych bibliotek.

    Te zmiany pokazują, że narzędzie rozwija się z etapu "ciekawego eksperymentu" w kierunku dojrzałego środowiska pracy. Wsparcie dla ścieżek względnych w MCP oraz nowe API sesji to funkcje, które mogą zdecydować o długoterminowym przywiązaniu zespołu do tego narzędzia.

    Źródła

  • OpenCode przyspiesza w czerwcu: wyszukiwanie plików, integracja z WSL i nowe modele AI

    OpenCode przyspiesza w czerwcu: wyszukiwanie plików, integracja z WSL i nowe modele AI

    OpenCode zamyka czerwiec 2026 roku serią poprawek, które znacząco wpływają na codzienną pracę z kodem. W aktualizacjach od wersji 1.17.5 do 1.17.10 znalazły się inteligentne cache'owanie zapytań, wyszukiwanie rozmyte w drzewie plików oraz poprawki związane ze środowiskiem WSL, na które czekało wielu użytkowników Windowsa. To nie są kosmetyczne zmiany — to przemyślane usprawnienia wydajności i niezawodności, które można zauważyć od pierwszego uruchomienia.

    Kluczowe zmiany

    • Cache'owanie redukuje zbędne zapytania API nawet o 40%, co przyspiesza sesje i zmniejsza koszty użytkowania.
    • Wyszukiwanie rozmyte w panelu drzewa plików umożliwia szybkie odnalezienie konkretnego zasobu w dużych repozytoriach.
    • WSL zyskuje poprawki stabilności i synchronizacji, eliminując część problemów zgłaszanych przez użytkowników Windowsa.
    • OpenCode otrzymuje ulepszoną obsługę wywołań funkcyjnych i częściowe odpowiedzi strumieniowe JSON.
    • MCP wprowadza wstrzykiwanie instrukcji serwera do kontekstu sesji i szablonów zasobów.

    Szybsze wyszukiwanie i mądrzejsze cache'owanie

    Jedną z najbardziej zauważalnych nowości jest dodanie panelu drzewa plików z wyszukiwaniem rozmytym. Dla programistów pracujących w monorepozytoriach lub rozbudowanych projektach to oszczędność czasu, która w skali dnia zamienia się w minuty. Zamiast ręcznego przeglądania struktury katalogów wystarczy wpisać fragment nazwy, a OpenCode natychmiast wskazuje pasujące ścieżki.

    Zespół wprowadził także warstwę inteligentnego cache'owania, która zmniejsza liczbę redundantnych wywołań API o maksymalnie 40%. W praktyce oznacza to szybsze odpowiedzi i mniejsze rachunki za wykorzystanie modeli językowych. Przy dłuższych sesjach różnica jest zauważalna, zwłaszcza gdy pracuje się z kosztownymi endpointami.

    Wersja 1.17.8 wprowadziła poprawkę wycieku pamięci, który ujawniał się podczas długotrwałego monitorowania plików, a wersja 1.17.9 wyeliminowała wyścig w równoległym wykonywaniu narzędzi, który mógł uszkodzić stan sesji. Stabilność wyraźnie wzrosła.

    WSL i zarządzanie serwerami

    WSL i zarządzanie serwerami

    Dla użytkowników Windowsa wsparcie WSL to kluczowy element. OpenCode w tej serii wydań wprowadził szereg poprawek związanych z integracją WSL i pulpitem, co przekłada się na płynniejszą pracę w tym środowisku.

    Desktop doczekał się także poprawek interfejsu. Zniknęło przycinanie zakładek drzewa plików przy zmianie rozmiaru, naprawiono stany sesji bez tytułów i zoptymalizowano ładowanie strony głównej. Zespół pracuje nad pełną migracją do nowego układu (tzw. v2), który będzie domyślny w kolejnych wydaniach.

    Modele, providerzy i integracje MCP

    Modele, providerzy i integracje MCP

    Na froncie modeli AI zmiany są konkretne. Modele OpenCode otrzymały ulepszone wywołania funkcyjne, co przekłada się na precyzję generowanego kodu. Pojawiło się także wsparcie dla strumieniowych odpowiedzi JSON, co jest przydatne, gdy model generuje długie struktury danych i chcesz je widzieć partiami.

    W sferze MCP (Model Context Protocol) OpenCode 1.17.10 wprowadził wstrzykiwanie instrukcji serwera MCP do kontekstu sesji oraz listowanie szablonów zasobów. Dla zespołów automatyzujących przepływy pracy to spore ułatwienie — konfiguracja, która wcześniej wymagała ręcznej ingerencji, teraz jest dostępna bezpośrednio z poziomu agenta.

    Wśród wspieranych modeli znajduje się również OpenCode, który jest już dostępny w oficjalnej dokumentacji OpenCode.

    Co dalej?

    OpenCode systematycznie przesuwa się z pozycji terminalowego narzędzia dla entuzjastów w stronę pełnoprawnego środowiska deweloperskiego. Czerwcowe aktualizacje pokazują, że zespół reaguje na potrzeby społeczności: poprawia to, co sprawia problemy (stabilność sesji, wydajność wyszukiwania), i dodaje funkcje, o które proszą użytkownicy korporacyjni (WSL, lepsze MCP). Jeśli ten rytm się utrzyma, jesień 2026 może przynieść jeszcze ciekawsze integracje modelowe i głębsze wsparcie dla środowisk kontenerowych.

    Źródła

  • OpenCode zyskuje klonowanie workspace’ów i OpenAI przez AWS Bedrock

    OpenCode zyskuje klonowanie workspace’ów i OpenAI przez AWS Bedrock

    Czerwcowa aktualizacja OpenCode z 5 czerwca 2026 roku wprowadza kilka zmian, które usprawniają pracę w terminalu. Zespół Anomaly, wcześniej znany jako SST, dodał zarządzane klonowanie przestrzeni roboczych, możliwość przenoszenia sesji między katalogami oraz pełne wsparcie dla OpenAI przez AWS Bedrock. Nowości obejmują także odkrywanie umiejętności, ładowanie agentów z plików oraz interaktywne odtwarzanie sesji. Całość jest dostępna na licencji MIT, co pozwala na przeglądanie, modyfikowanie i hostowanie narzędzia na własną rękę.

    Co nowego w wydaniu z 5 czerwca

    • Zarządzane klonowanie workspace’ów umożliwia szybkie kopiowanie środowisk między gałęziami i konfiguracjami wdrożeniowymi.
    • Migracja sesji między katalogami przydaje się przy pracy z worktree Git lub przy zmianie ścieżek projektowych.
    • OpenAI przez AWS Bedrock pozwala korzystać z OpenAI w chmurze Amazon, co jest istotne dla zespołów korzystających z ekosystemu AWS.
    • run --replay odtwarza przebieg sesji krok po kroku, co ułatwia debugowanie i audyt zachowania agenta.
    • Skill discovery i file-based agent loading przesuwają OpenCode w stronę modułowych, zadaniowych konfiguracji w większych projektach.

    Co to właściwie jest OpenCode

    OpenCode to terminalowy agent AI do kodowania, który jest open source i model-agnostyczny. Działa lokalnie, przechowuje rozmowy w SQLite, a wsparcie dla ponad 75 dostawców modeli zapewnia dużą elastyczność. Można korzystać z modeli takich jak Claude, GPT, Gemini, DeepSeek oraz lokalnych modeli przez Ollamę. Użytkownicy płacą tylko za API, a samo narzędzie jest darmowe.

    Wbudowane agenty build i plan różnią się poziomem dostępu – build ma uprawnienia do odczytu, zapisu i uruchamiania kodu, natomiast plan działa w trybie tylko do odczytu, co czyni go bezpieczniejszą opcją do eksploracji. Sesje zapisują się w SQLite, więc nic nie ginie przy restarcie, a auto-update przez opencode upgrade działa domyślnie.

    Migracja sesji i odtwarzanie

    Migracja sesji i odtwarzanie

    Przenoszenie sesji między katalogami to funkcjonalność, która ma praktyczne zastosowanie. Jeśli pracujesz na kilku worktree jednocześnie lub zmieniasz ścieżkę projektu w trakcie pracy, możesz przenieść kontekst rozmowy z agentem bez utraty historii. Funkcja run --replay pozwala na odtworzenie przebiegu sesji, co jest przydatne, gdy coś poszło nie tak po stronie modelu i trzeba zrozumieć tok działań. Sprawdza się również przy audycie decyzji podejmowanych przez AI podczas refaktoryzacji.

    Bedrock i web dev – praktyczny wymiar

    Bedrock i web dev – praktyczny wymiar

    Wsparcie OpenAI przez AWS Bedrock jest istotne tam, gdzie organizacje standaryzują dostęp do modeli przez infrastrukturę Amazona. Ułatwia zarządzanie kluczami API i uprawnieniami, a także wpisuje się w polityki bezpieczeństwa większych firm. Dla web developerów ważne jest podświetlanie składni Vue, które pojawiło się w tej aktualizacji. Choć to drobna zmiana, znacznie poprawia czytelność przy pracy z komponentami SFC.

    Stabilność i start

    Oprócz nowych funkcji, aktualizacja wprowadza również poprawki stabilności, takie jak lepsza normalizacja ścieżek, zachowanie shella i obsługa wariantów rozumowania. Przyspieszono także start aplikacji, co przekłada się na mniej frustrujących momentów przy przełączaniu kontekstu.

    OpenCode od dłuższego czasu jest pozycjonowany jako darmowa alternatywa dla zamkniętych narzędzi terminalowych, a ta aktualizacja tylko pogłębia tę różnicę. Połączenie lokalnego SQLite, wsparcia dla wielu modeli i licencji MIT sprawia, że narzędzie jest trudne do przebicia, jeśli zależy ci na pełnej kontroli nad swoim środowiskiem.

    Źródła

  • OpenCode 1.16.0: klonowanie workspace’ów z brudnymi plikami i sesje przenoszone między katalogami

    OpenCode 1.16.0: klonowanie workspace’ów z brudnymi plikami i sesje przenoszone między katalogami

    OpenCode wydał wersję 1.16.0, która wprowadza zarządzane klonowanie workspace’ów, umożliwiające zachowanie niezatwierdzonych zmian oraz przenoszenie aktywnych sesji między katalogami. Dodatkowo, aktualizacja wprowadza natywną obsługę OpenAI przez AWS Bedrock, automatyczne wykrywanie skilli oraz szereg poprawek stabilności. Choć zmiany mogą wydawać się niewielkie, mają one znaczący wpływ na sposób pracy z agentami AI w większych projektach.

    Kluczowe zmiany

    • Zarządzane klonowanie workspace’ów tworzy kopię środowiska pracy, zachowując brudne i nieśledzone pliki. Agent może eksperymentować w izolacji, nie ryzykując utraty bieżącego stanu.
    • Przenoszenie sesji pozwala kontynuować pracę agenta w innym katalogu lub workspace’ie bez potrzeby restartowania zadania.
    • Natywna obsługa OpenAI przez AWS Bedrock zapewnia wsparcie dla modeli OpenAI bez konieczności korzystania z pośrednich adapterów.
    • Skill discovery i file-based agent loading umożliwia OpenCode znajdowanie i ładowanie skilli bezpośrednio z plików, a nie tylko z wbudowanych menu.
    • Sesje replay przez run --replay oferują interaktywny podgląd przebiegu sesji, co ułatwia debugowanie.

    Jak działają workspace’y w OpenCode

    Aby zrozumieć znaczenie klonowania workspace’ów, warto zauważyć, że OpenCode opiera je na Git worktrees. Każdy workspace ma własny katalog i gałąź, co oznacza, że pliki jednego środowiska nie wpływają na inne, a wszystko to przy współdzielonej bazie Gita, bez konieczności pełnego klonowania repozytorium.

    Do tej pory stworzenie nowego workspace’a oznaczało czysty start. Teraz, dzięki zarządzanemu klonowaniu, można skopiować bieżący workspace wraz z niezatwierdzonymi zmianami. Agent zyskuje własną piaskownicę do testowania pomysłów, podczas gdy oryginalny workspace pozostaje nietknięty. To idealne rozwiązanie, gdy chcemy uruchomić kilka równoległych agentów – każdy działa na swoim worktree, nie przeszkadzając sobie nawzajem.

    Przenoszenie sesji bez utraty kontekstu

    Kolejną istotną nowością jest możliwość przenoszenia sesji między workspace’ami i katalogami. Dotychczas agent uruchomiony w jednym katalogu był do niego przywiązany, a zmiana kontekstu wymagała restartu. Teraz można przenieść trwającą sesję do innego worktree, zachowując całą historię rozmowy i bieżący stan pracy.

    To funkcja, która często brakuje w wielu narzędziach. Zdarza się, że agent zaczyna zadanie w katalogu projektu, a po chwili okazuje się, że powinien pracować w dedykowanym workspace’ie. Zamiast zaczynać od nowa, można po prostu przenieść sesję, zachowując kontekst i umożliwiając agentowi kontynuację.

    AI i integracje: Bedrock, skille i replay

    OpenCode obsługuje już wielu dostawców modeli, a dodanie natywnego wsparcia OpenAI przez AWS Bedrock upraszcza konfigurację i stabilizuje połączenie w porównaniu do wcześniejszych adapterów.

    Skill discovery to funkcja, która pozwala OpenCode automatycznie wykrywać skille zapisane w plikach. Wcześniej trzeba było definiować je ręcznie lub wybierać z menu. Teraz agent samodzielnie znajduje dostępne rozszerzenia, co zmniejsza potrzebę ręcznej konfiguracji.

    Interaktywny replay sesji, dostępny przez run --replay, umożliwia prześledzenie każdego kroku agenta, co jest przydatne przy debugowaniu złożonych zadań. Nie trzeba zgadywać, dlaczego agent podjął określoną decyzję – można po prostu odtworzyć sesję i zobaczyć cały proces.

    Stabilność i tempo rozwoju

    Aktualizacja poprawia także kilka uciążliwych błędów, w tym problemy z anulowaniem komend shella oraz normalizacją ścieżek. Dodatkowo, uruchamianie aplikacji stało się szybsze, co jest odczuwalne, zwłaszcza przy częstym otwieraniu i zamykaniu workspace’ów.

    Tempo rozwoju jest dynamiczne, a aktualizacje są starannie przemyślane. Nowe funkcje są dodawane tylko wtedy, gdy realnie wpływają na workflow.

    Co to oznacza dla zespołów deweloperskich

    Kierunek, w którym zmierza OpenCode, jest jasny: równoległa praca agentów, izolowane środowiska i minimalizacja tarcia przy zmianie kontekstu. Klonowanie workspace’ów z brudnymi plikami to nie tylko nowość – to praktyczne narzędzie dla zespołów, które chcą zwiększyć wykorzystanie AI w kodzie bez konieczności ciągłego sprzątania repozytorium przed każdym zadaniem.

    Dla zespołów pracujących z wieloma agentami równolegle lub często przenoszących zadania między środowiskami, wersja 1.16.0 przynosi znaczące zmiany. Pozostałe funkcje, takie jak skille, Bedrock i replay, to solidne dodatki, ale to workspace’y i sesje odgrywają kluczową rolę w tej aktualizacji.

    Źródła

  • OpenCode z WebSocket i ACP – nowa odsłona narzędzia, które stawia na szybkość i współpracę agentów

    OpenCode z WebSocket i ACP – nowa odsłona narzędzia, które stawia na szybkość i współpracę agentów

    Seria czterech wydań OpenCode z WebSocket i ACP w ciągu zaledwie tygodnia – od wersji 1.15.9 do 1.15.12 – wprowadziła eksperymentalną obsługę WebSocket dla odpowiedzi OpenAI oraz gruntownie przebudowaną integrację z protokołem ACP. Deweloperzy zyskali szybszy transport danych oraz mechanizmy, które zmieniają sposób, w jaki agenci AI współpracują ze sobą i z zewnętrznymi narzędziami.

    Co nowego w skrócie

    • Eksperymentalny WebSocket zastępuje SSE w odpowiedziach OpenAI, co obniża opóźnienia i daje większą kontrolę nad połączeniem.
    • ACP-next zamyka temat 35 poprawek błędów z poprzedniego forka i otwiera drogę do współpracy wielu agentów jednocześnie.
    • Adaptive reasoning controls dla modeli Anthropic Opus pozwala użytkownikom dostosować sposób wnioskowania.
    • Szybszy start sesji i nowe okno zarządzania przestrzenią roboczą w interfejsie TUI i Desktop.

    WebSocket zamiast SSE – mniej czekania, więcej kontroli

    Najważniejszą zmianą techniczną jest wprowadzenie eksperymentalnego transportu WebSocket dla OpenAI Responses API. Do tej pory komunikacja z modelami OpenAI opierała się na Server-Sent Events – prostym, ale ograniczonym mechanizmie. SSE działa jednostronnie: serwer wysyła dane, a klient słucha. Przy długotrwałych połączeniach, gdzie strumieniowanie odpowiedzi trwa dziesiątki sekund, każda przerwa oznacza konieczność ponownego zestawienia sesji od zera.

    WebSocket rozwiązuje ten problem, ponieważ działa dwukierunkowo. Klient i serwer utrzymują stały kanał, co redukuje opóźnienia i pozwala na inteligentniejszą logikę reconnectu. Aby to włączyć, wystarczy ustawić zmienną środowiskową OPENCODE_EXPERIMENTAL_WEBSOCKETS=true. W paczce znalazły się także poprawki dla środowiska Bun – wcześniej proxy potrafiło się wysypać – oraz mechanizm retry, który nie poddaje się po pierwszej nieudanej próbie.

    Warto zaznaczyć, że to wciąż funkcja oznaczona jako eksperymentalna. Nie wszystko działa idealnie, ale kierunek jest jasny: OpenCode z WebSocket i ACP chce być narzędziem, które nie każe deweloperowi czekać.

    ACP-next – agenci w końcu ze sobą rozmawiają

    ACP-next – agenci w końcu ze sobą rozmawiają

    Drugą dużą zmianą jest ACP-next, czyli nowa warstwa integracyjna oparta na Agent Communication Protocol. Poprzedni fork DCP miał 35 udokumentowanych błędów, które mogły zakłócać kontekst sesji w najmniej oczekiwanym momencie. ACP-next to czysty grunt: pełna obsługa cyklu życia sesji, routowanie zdarzeń, streamowanie aktualizacji narzędzi, wysyłanie promptów i zarządzanie uprawnieniami.

    Co to oznacza w praktyce? OpenCode z WebSocket i ACP może teraz działać jako jeden z wielu agentów w większym ekosystemie. Wyobraź sobie sesję, w której jeden agent analizuje kod, drugi sprawdza zgodność z dokumentacją, a trzeci podpowiada refaktoryzację – wszystko w tym samym środowisku, bez ręcznego przełączania kontekstów.

    Aby skorzystać z ACP, edytor musi być skonfigurowany do uruchamiania komendy opencode acp. JetBrains już dodał natywne wsparcie, więc użytkownicy IntelliJ czy PyCharm mogą uruchomić OpenCode z WebSocket i ACP bezpośrednio w IDE. Dla tych, którzy chcą większej kontroli, dostępny jest także opencode-acp-control – zestaw umiejętności do programowego zarządzania sesjami, promptami i wersjami.

    Interfejs, który nie przeszkadza

    Interfejs, który nie przeszkadza

    Przy okazji większych zmian architektonicznych zespół OpenCode z WebSocket i ACP dodał kilka funkcji, które ułatwiają życie. Nowe okno dialogowe do zarządzania przestrzenią roboczą pojawiło się zarówno w interfejsie terminalowym, jak i desktopowym. Poprawiono także układ zakładek – teraz przełączanie między sesjami jest płynniejsze i nie gubi kontekstu.

    Start sesji również przyspieszył, głównie dzięki optymalizacjom w ACP-next. Dla osób pracujących z modelami Anthropic Opus dodano adaptive reasoning controls – mechanizm, który pozwala dostosować, jak głęboko model analizuje prompt przed udzieleniem odpowiedzi. To przydatne, gdy potrzebujesz szybkiej podpowiedzi, a nie kilku akapitów analizy.

    Społeczność i tempo rozwoju

    Cztery wersje w tydzień mówią same za siebie. Tempo rozwoju jest wysokie, a społeczność żywo reaguje – najgorętszym wątkiem dyskusyjnym było opóźnienie odpowiedzi modeli GPT, co zebrało 106 komentarzy. Wprowadzenie WebSocketu to odpowiedź na te głosy.

    OpenCode z WebSocket i ACP pozostaje narzędziem agnostycznym wobec dostawców modeli – działa z dużymi modelami SOTA oraz z mniejszymi, szybszymi wariantami. To sprawia, że nadaje się zarówno do zadań wymagających głębokiego rozumowania, jak i do prostych automatyzacji, gdzie liczy się czas odpowiedzi.

    Źródła

  • OpenCode zyskuje kontrolę nad dostawcami AI i odświeżony interfejs pulpitu

    OpenCode zyskuje kontrolę nad dostawcami AI i odświeżony interfejs pulpitu

    Zespół OpenCode wprowadził 27 maja 2026 roku aktualizację v1.15.11, która obejmuje Desktop v2 oraz zmiany w konfiguracji dostawców i stabilności systemu. Narzędzie to, które w czerwcu zdobyło ponad 160 tysięcy gwiazdek na GitHubie, obsługuje 2,5 miliona deweloperów miesięcznie.

    Co nowego w aktualizacji

    • headerTimeout umożliwia programistom kontrolowanie czasu oczekiwania na żądania do zewnętrznych dostawców, co zapobiega zawieszaniu się zapytań przy niestabilnych połączeniach API.
    • Desktop v2 wprowadza nowy ekran startowy, kontrolki sesji w pasku tytułowym oraz obsługę gestów pinch-zoom.
    • Agentowe push notifications eliminują potrzebę ciągłego sprawdzania statusu — agenci sami wysyłają aktualizacje podczas pracy.
    • Bezpośrednie tokeny OAuth dla DigitalOcean upraszczają proces uwierzytelniania, eliminując zbędne pośredniki.

    Więcej kontroli nad tym, jak agent działa

    Nowy parametr headerTimeout odpowiada na problem, gdy połączenie z API dostawcy jest niestabilne, co może prowadzić do zawieszania się zapytań. Teraz można to kontrolować na poziomie konfiguracji każdego dostawcy.

    Wprowadzono również elastyczne ustawienia modalności, które pozwalają na dostosowanie sposobu, w jaki agent obsługuje różne typy wejścia i wyjścia — tekst, komendy shella, bloki kodu. Umożliwia to dostosowanie poziomu dostępu do potrzeb konkretnego projektu.

    Nowością, która może znacząco wpłynąć na codzienną pracę, są agenci działający w trybie push. Dotychczas użytkownicy musieli stale sprawdzać, czy agent zakończył zadanie. Teraz to agent informuje o postępach, co oszczędza czas i zmniejsza potrzebę przełączania kontekstu dla zespołów korzystających z OpenCode.

    Interfejs, który nie przeszkadza

    Desktop v2 to nie tylko zmiany wizualne. Nowy ekran startowy ułatwia szybkie rozpoczęcie sesji, a kontrolki w pasku tytułowym pozwalają na łatwe przełączanie się między zadaniami. Funkcja pinch-zoom w aplikacji desktopowej, choć może wydawać się zbędna, znacząco poprawia przeglądanie większych diffów czy diagramów.

    Terminalowy interfejs również przeszedł poprawki, które zwiększają czytelność i szybkość reakcji. Dla użytkowników preferujących pracę z klawiaturą, te zmiany są istotne.

    Zespół zadbał również o poprawę obsługi serwerów MCP. Mniej awarii i czystsze zamykanie połączeń to detale, które mogą decydować o tym, czy narzędzie nadaje się do produkcyjnego użytku.

    Gdzie OpenCode pasuje w ekosystemie

    OpenCode pozostaje neutralne wobec modeli, obsługując ponad 75 dostawców — od Anthropic Claude i OpenAI, przez Google Gemini i DeepSeek, po lokalne modele przez Ollamę. Ta różnorodność stanowi istotną przewagę nad narzędziami takimi jak Claude Code czy Codex, co jest ważne dla zespołów, które nie chcą być uzależnione od jednego dostawcy.

    Jednak ta elastyczność ma swoją cenę. Benchmarki pokazują, że OpenCode działa około 78% wolniej niż Claude Code na tym samym modelu. Przyczyną jest użycie "uprzęży agenta", która dodaje warstwę abstrakcji między kodem a API. To rozwiązanie może nie być odpowiednie dla tych, którzy potrzebują maksymalnej wydajności.

    Mimo to, rosnąca liczba użytkowników jest wymowna. Część migracji jest efektem decyzji Anthropic o ograniczeniu zewnętrznego dostępu do swoich modeli. Gdy dostęp do Claude'a jest ograniczony, uniwersalny adapter, jak OpenCode, staje się niezbędny.

    Instalacja i konfiguracja

    OpenCode można zainstalować standardowo — przez npm lub homebrew:

    npm install -g opencode-ai

    lub:

    brew install opencode

    Konfiguracja opiera się na plikach JSON umieszczanych w różnych lokalizacjach: globalnie w ~/.config/opencode/, projektowo w katalogu repozytorium lub przez zmienne środowiskowe. System łączy warstwy konfiguracji zamiast je nadpisywać, co daje elastyczność, ale wymaga zrozumienia priorytetów.

    Poprawki i stabilność

    Aktualizacja rozwiązuje także kilka problemów. Naprawiono błędy związane z wywoływaniem narzędzi, synchronizacją sesji i raportowaniem błędów. Mniej irytujących przerwań oznacza więcej czasu na pracę z kodem. Choć szczegóły mogą nie być widoczne w changelogu, to właśnie one decydują o tym, czy narzędzie staje się częścią codziennego workflow, czy ląduje w folderze "do sprawdzenia".

    Źródła

  • OpenCode zyskuje zwinięty widok myślenia i naprawę kluczowych błędów – nowa aktualizacja już dostępna

    OpenCode zyskuje zwinięty widok myślenia i naprawę kluczowych błędów – nowa aktualizacja już dostępna

    Zespół OpenCode wprowadził nową aktualizację, która znacząco uprościła terminalowy interfejs oraz naprawiła kilka problematycznych błędów, z którymi borykali się deweloperzy korzystający z AI w codziennej pracy. Najważniejszą nowością jest zwinięty widok myślenia, który umożliwia ukrywanie bloków rozumowania modelu. Dodatkowo, aktualizacja wprowadza przypięte sesje, poprawia odzyskiwanie binarek npm oraz usprawnia śledzenie plików w repozytoriach z dowiązaniami symbolicznymi.

    Co nowego w OpenCode – najważniejsze zmiany

    • Zwinięty widok myślenia – bloki między znacznikami think są domyślnie ukryte; można je przełączać przez paletę poleceń lub komendę /thinking.
    • Przypięte zarządzanie sesjami – preferencje widoku zapisują się w sklepie kv, więc po restarcie wszystko wraca na swoje miejsce.
    • Konfiguracja domyślnego zachowania – opencode.json zyskał opcję "show_thinking": false, co pozwala zespołom ustawić jeden standard.
    • Naprawa npm binary recovery – błąd w repozytoriach z symlinkami przestał zjadać binarki npm po restarcie sesji.
    • Poprawione śledzenie plików – AI widzi zmiany na żywo nawet w środowiskach kontenerowych i repozytoriach linkowanych.

    Mniej szumu w terminalu – zwinięte bloki rozumowania

    Użytkownicy narzędzi AI w terminalu często doświadczają bałaganu, gdy modele generują długie ciągi pseudorozumowania, co utrudnia śledzenie wyników. Nowa opcja pozwala na ukrywanie bloków między tagami think, co można zrobić całkowicie lub przenieść do osobnej, przełączanej sekcji.

    Przełączanie działa za pomocą komendy /thinking lub palety poleceń. Preferencje są zapisywane w kv razem ze stanem paska bocznego, co oznacza, że po ponownym uruchomieniu nie trzeba wszystkiego ustawiać od nowa. Dla zespołów, które chcą ustalić wspólny standard, dodano opcję "show_thinking": false w pliku konfiguracyjnym. To proste rozwiązanie znacząco poprawia komfort pracy, zwłaszcza w kontekście vibe codingu, gdzie interfejs powinien być lekki.

    Stabilność rdzenia – symlinki, npm i metadane narzędzi

    W aktualizacji poprawiono również odzyskiwanie binarek npm w repozytoriach korzystających z dowiązań symbolicznych, co wcześniej mogło zerwać kontekst AI po restarcie sesji. Teraz pliki takie jak product.md, techstack.md i workflow.md są stabilniejsze, co pozwala modelowi na zachowanie logiki projektu między sesjami.

    Deweloperzy pracujący w środowiskach kontenerowych zyskają na poprawie śledzenia plików w repozytoriach linkowanych. Wcześniej AI mogło operować na nieaktualnych danych, ponieważ zmiany w linkowanych katalogach nie były wykrywane. Teraz zmiany są widoczne na żywo, co jest istotne przy hot reloadzie i szybkich iteracjach.

    Usprawniona obsługa metadanych niestandardowych narzędzi to krok w stronę lepszej integracji z zewnętrznymi systemami. Wywołania funkcji i tool calls są teraz bardziej przewidywalne, co zmniejsza ryzyko niespodzianek przy łączeniu z API firm trzecich.

    Dlaczego to ma znaczenie dla ekosystemu AI w devie

    OpenCode od dłuższego czasu stara się być alternatywą dla rozbudowanych IDE z wtyczkami AI. Ta aktualizacja wskazuje kierunek: czysty i szybki terminalowy interfejs użytkownika, który nie przeszkadza, ale zapewnia pełną kontrolę. Domyślne zwijanie bloków myślenia, konfiguracja przez JSON oraz poprawki w rdzeniu to nie spektakularne funkcje, ale to właśnie takie detale decydują o tym, czy narzędzie staje się częścią codziennej pracy, czy ląduje w folderze "do sprawdzenia kiedyś".

    W obliczu rosnącej liczby narzędzi – od Claude Code, przez Codex, po Cursor czy Windsurf – OpenCode stawia na lekkość i niezawodność. Prosty proces instalacji, który wciąż sprowadza się do jednego polecenia curl install opencode, tylko to potwierdza.

    Źródła

  • OpenCode Update: Ulepszone Systemy Zdarzeń i Funkcjonalności Desktopowe

    OpenCode Update: Ulepszone Systemy Zdarzeń i Funkcjonalności Desktopowe

    Najnowsza aktualizacja OpenCode wprowadza istotne zmiany w architekturze systemu zdarzeń, wprowadzając mechanizm oparty na bibliotece Effect. To krok w kierunku zapewnienia stabilności i spójności działania aplikacji, zwłaszcza w złożonych środowiskach deweloperskich, gdzie wiele komponentów musi współpracować. Użytkownicy desktopowi na Linuxie i Windows zyskają nowe funkcje interfejsu, a deweloperzy korzystający z SDK otrzymali ważne poprawki.

    Kluczowe fakty o aktualizacji

    • Effect-based core event system zapewnia niezawodne dostarczanie zdarzeń między sesjami i integracjami.
    • Auto-hide menu bar jest dostępny dla użytkowników Linuxa i Windowsa.
    • JavaScript SDK został zaktualizowany, przywracając brakujące typy zdarzeń.
    • Sesje teraz zachowują aktualizacje kontekstu systemowego podczas długotrwałych rozmów.
    • Architektura pluginów pozwala na zaczepianie się o zdarzenia w celu rozszerzania funkcjonalności.

    Integracja z systemem zdarzeń Effect

    Sercem najnowszego wydania jest przeprojektowany system zdarzeń oparty na bibliotece Effect. Dla użytkownika końcowego zmiana ta może być niewidoczna, ale dla stabilności i przewidywalności działania OpenCode ma kluczowe znaczenie. System zdarzeń działa jako warstwa pośrednicząca, przez którą przepływają informacje o operacjach zachodzących w aplikacji. Przejście na Effect oznacza, że dostarczanie zdarzeń – w obrębie tej samej sesji, między różnymi sesjami lub do zewnętrznych integracji – staje się bardziej niezawodne.

    Na przykład, jeśli plugin do powiadomień na pulpicie musi zareagować na zakończenie długiego zadania przez agenta AI, w poprzednich wersjach zdarzenie mogło nie dotrzeć z powodu problemów z siecią lub serializacją. Nowa architektura zarządza takimi sytuacjami w sposób przejrzysty dla programisty, co gwarantuje, że ważne informacje nie zostaną utracone. To ma ogromne znaczenie dla ekosystemu pluginów, gdzie deweloperzy tworzą niestandardowe moduły JavaScript/TypeScript, aby dodawać nowe funkcje lub integrować OpenCode z zewnętrznymi serwisami, takimi jak systemy monitoringu czy powiadomień.

    Usprawnienia dla użytkowników desktopowych

    Kolejna grupa zmian dotyczy użytkowników aplikacji desktopowej na systemach Linux i Windows. Nowa funkcja auto-hide menu bar umożliwia automatyczne ukrywanie paska menu, co przekłada się na czystszy interfejs i większą przestrzeń roboczą, szczególnie na mniejszych ekranach. To odpowiedź na potrzeby użytkowników, którzy cenią minimalizm i skupienie na kodzie.

    Zespół deweloperski skupił się również na poprawie stabilności archiwizacji sesji. Sesje w OpenCode to nie tylko historia konwersacji, ale także kontekst pracy, w tym zmiany w plikach i decyzje agentów. Niestabilne archiwizowanie mogło prowadzić do utraty ważnych danych lub problemów z przywracaniem pracy. Poprawki w tym obszarze zapewniają, że proces zapisywania i odtwarzania stanu sesji jest teraz bardziej solidny, co jest kluczowe dla profesjonalistów polegających na OpenCode w codziennej pracy. Sesje zyskują również zdolność do zachowywania aktualizacji kontekstu systemowego podczas długotrwałych konwersacji, co jest istotne przy zadaniach trwających wiele godzin.

    Spójność SDK i wydarzenia globalne

    Dla deweloperów tworzących własne integracje kluczową zmianą jest aktualizacja JavaScript SDK. Poprzednia wersja miała braki w typach zdarzeń, co wymuszało nieeleganckie obejścia i utrudniało tworzenie spójnych rozwiązań. Przywrócenie brakujących elementów to krok w kierunku zapewnienia przewidywalnego i profesjonalnego doświadczenia podczas rozbudowy platformy.

    Zmiany obejmują również globalne strumienie zdarzeń w OpenCode, które teraz jawnie uwzględniają zdarzenia dodania (add), usunięcia (remove) i przełączenia (switch) konta. Ta transparentność jest istotna dla rozwiązań wielokontowych, umożliwiając zewnętrznym narzędziom natychmiastową i precyzyjną reakcję na zmiany stanu autoryzacji. Architektura OpenCode była projektowana jako rozszerzalna, a te poprawki pokazują, że rozwój ekosystemu i narzędzi deweloperskich jest traktowany priorytetowo obok funkcjonalności dla użytkownika końcowego.

    Źródła

  • OpenCode v1.14.50: stabilniejsze sesje i nowe możliwości SDK dla programistów

    OpenCode v1.14.50: stabilniejsze sesje i nowe możliwości SDK dla programistów

    OpenCode doczekał się kolejnej aktualizacji – wersja v1.14.50 została udostępniona użytkownikom 13 maja 2026 roku. Wprowadza ona sześć zmian, które koncentrują się głównie na stabilności sesji HTTP oraz rozszerzeniu możliwości SDK. Ta aktualizacja rozwiązuje kilka problemów zgłaszanych przez społeczność.

    Kluczowe zmiany w skrócie

    • Stabilność strumieni HTTP – naprawiono zrywanie połączeń podczas ciągłych aktualizacji instancji, co poprawia płynność pracy w czasie rzeczywistym.
    • Obsługa przeciążonych sesji – ulepszone komunikaty błędów dla sesji zajętych innymi operacjami.
    • Nowe zapytania w SDK v1.14.50 – dodano wsparcie dla odpytywania katalogów i przestrzeni roboczych, co ułatwia nawigację po projektach.
    • Renderowanie Markdown w TUI – przywrócono domyślne formatowanie tekstu w terminalu.
    • Konfiguracja modeli – system automatycznie przełącza się na zapasowe modele, gdy główny provider zawiedzie.

    Naprawione strumienie i lepsza obsługa błędów

    Głównym celem tej aktualizacji było ustabilizowanie sesji HTTP. Wcześniej zdarzało się, że strumienie zdarzeń (event streams) przerywały się podczas długotrwałych operacji, co było frustrujące dla programistów korzystających z ciągłych aktualizacji instancji.

    Teraz połączenia pozostają otwarte tak długo, jak to konieczne. Zespół OpenCode poprawił również komunikaty błędów w interfejsach CLI i SDK – użytkownicy otrzymują teraz jasne informacje o problemach, co ułatwia debugowanie sesji pod dużym obciążeniem.

    SDK v1.14.50 z nowymi możliwościami

    Deweloperzy integrujący OpenCode z własnymi narzędziami zyskali nowe funkcje. SDK v1.14.50 obsługuje teraz zapytania o strukturę katalogów i przestrzenie robocze (workspace i directory query support). Umożliwia to precyzyjne odpytywanie agentów o zawartość konkretnych folderów, eliminując potrzebę ręcznego przeszukiwania całego projektu.

    To znaczące ułatwienie dla narzędzi budowanych wokół OpenCode, ponieważ agenci mogą szybciej lokalizować pliki i lepiej rozumieć kontekst projektu.

    Drobne, ale odczuwalne poprawki

    Wersja v1.14.50 przywraca domyślne renderowanie Markdown w interfejsie terminalowym (TUI). Po wcześniejszych aktualizacjach niektórzy użytkownicy zauważyli, że sformatowane odpowiedzi modeli były wyświetlane jako surowy tekst. Teraz nagłówki, listy i fragmenty kodu znów wyglądają zgodnie z oczekiwaniami.

    Dodatkowo wprowadzono solidniejszy mechanizm fallbacku dla konfiguracji modeli AI. Jeśli główny provider (np. Claude, GPT czy Gemini) nie odpowiada, OpenCode automatycznie przełącza się na zapasowy model, co eliminuje konieczność ręcznej interwencji. To usprawnienie może uratować sesję w krytycznych momentach.

    Kontekst dla użytkowników platformy

    OpenCode to jedno z aktywnie rozwijanych narzędzi w ekosystemie vibe codingu oraz AI-assisted web development. Działa w terminalu, jako aplikacja desktopowa i rozszerzenie IDE, obsługując zarówno płatne modele (Claude, GPT, Gemini), jak i darmowe, lokalnie uruchamiane sieci. Aktualizacja v1.14.50 wpisuje się w szerszy trend, w którym producenci narzędzi AI kładą większy nacisk na niezawodność.

    OpenCode ma już 647 śledzonych wydań w changelogu, co świadczy o szybkim rozwoju projektu open-source. Choć ta aktualizacja jest niewielka, rozwiązuje realne problemy zgłaszane przez społeczność, co jest często bardziej wartościowe niż wiele niedopracowanych nowości.

    Źródła